Dört yıl sonra Yunanistan: yavaşlığın ters yüzü

Ne diyor

Ne tür bir yazı. Bu bir düzeltme yazısı: Akdeniz’e taşınmayı düşünen ya da yeni taşınmış olanlar için, tatilde görülen hayatla orada yaşamak arasındaki farkı anlatıyor. Yazar Yunanistan’ı ne savunuyor ne yeriyor; dört yılın sonunda neyin gerçekten böyle olduğunu sayıyor. Yazının kendi cümlesiyle vardığı yer: Akdeniz’de kusursuz yavaş bir hayat fikri bir fantezi olarak kalıyor.

Yazar Bostonlu. 2022’de işini bırakıp bir yıl gezmeye çıkmış; o gezide uğradığı Atina’ya âşık olmuş ve kalmaya karar vermiş. Birkaç yıl sonra da şehirden bir daire almış. Dördüncü yılın sonunda, Akdeniz temposunun tatilde görünmeyen tarafını sayıyor.

Ağustos. Merkez Atina’da neredeyse bütün dükkânlar en az iki hafta kapanıyor; kafelerin ve lokantaların çoğu da öyle. Atinalılar toplu halde adalara ve köylere gidiyor. Şehirde kalan için bu, alışverişi ve resmî işleri önceden planlamak demek. Toplu taşıma yaz tarifesine geçtiği için bekleme süreleri de uzuyor.

Pazar günleri. Marketlerin ve dükkânların çoğu kapalı — yazarın mahallesinde büyük uluslararası zincirler bile. Küçük esnafın önemli bir kısmı cumartesi de erken kapatıyor. Sonuç: hafta sonu, yavaş yavaş kahve içilen bir zaman dilimi değil, haftanın lojistiğinin sıkıştırıldığı bir pencere.

“Ávrio” meselesi. Yunancada “yarın” anlamına gelen kelime pratikte “sonra” demeye geliyor. Yazarın tarifiyle: belki yarın, yıldızlar dizilirse; ya da birkaç gün sonra, bir hafta sonra, yazdan önce bir ara. Genelde arkasından “duruma bağlı” ve bir omuz silkme geliyor. Usta, kurye, elektrik tesisatı — hepsinde aynı belirsizlik. “Yarın”ın tam olarak yarın anlamına geldiği bir yerden gelen biri için alışması en zor şey bu.

Yavaşlık herkese eşit dağıtılmıyor. Yazının en sert yeri burası: yaz sezonunda turizm sektöründe çalışanların bir kısmı 14 saatlik günler yapıyor. Yani bir kesimin tadını çıkardığı yavaşlık, başka bir kesimin uzattığı mesaiyle ayakta duruyor.

Buna rağmen kaldığı yer. Yazar hayatından memnun ve neyi sevdiğini de sayıyor: önceden randevulaşmadan, aynı gün kurulan arkadaş planları; garsonun hesabı getirmek için sıkıştırmadığı dört saatlik akşam yemekleri; bütün günü plajda geçirebilmek.

Vardığı sonuç şu: Akdeniz’de kusursuz yavaş bir hayat fikri bir fantezi olarak kalıyor. Gerçeği tatildeki halinden epeyce farklı; faydaları elde etmek ciddi bir planlama ve uyum istiyor, ve o faydalardan herkes aynı ölçüde yararlanmıyor.

Yukarıdaki bölüm, yazının kendi cümlelerimizle hazırlanmış Türkçe aktarımıdır — çeviri değildir. Orijinal metin kaynak kutusundaki bağlantıda.